مـ ــانـــ ـــده تا پـــ ــروانــ ــگی

دلخـ ــطـ ـی هایَــ ــم

مُحرم که می‌آید

اصلن یک جور خاصی دلبری می‌کند...

پیر و جوان و مؤمن و لاییک ندارد!

هر کسی به قدر خودش دل می‌دهد به عزای عزیز دل زهرا...!

یک کسی با رقیۀ سه ساله همزاد پنداری می‌کند و دخترانه برای پدر عزاداری می‌کند

یکی دیگر با زینب هم ناله میشود در داغ برادر...

شاید یکی لیلای کربلا شود و لیلی وار همسر و فرزند را در قربانگاه ببیند!

شاید حتا با حُر هم بشود یک پارچه اشک شد و معنای آزادی را فهمید...

شاید هم حتا با دست بریده...

حتا احترام ها و ادب ها و محبت ها و عشق ها هم در کربلا می‌توانند دل بسوزانند و

 اشک را جاری کنند...

 

اصلن انگار مُحرم که می‌آید دل‌ها همه هوای مَحرم شدن دارند...

هر کس به قدر خودش!

 

یاحسین بن علی(ع)

 

نوشته شده در شنبه سوم آبان 1393ساعت 18:32 بقلم سـ ـارا سـ ـادات|

لیست وبلاگ دوستانَ م رو باز کردمُ یه سری به خیلی از وب ها زدم...

البته اکثر خاموش!

چقد وبهایی که مدتهاست آپ نشده اند و رها شدند به حال خودشون...

چقد وبهایی که کلن حذف شدند!

و امروز یکی دیگه از همون وب هایی که معمولن میخوندمش هم تعطیل شد...

 

با وجودیکه شاید خیلی ازون نویسنده ها رو اصلن به مشخصات نمیشناسم

شاید گاهی اسم نویسنده هاشونم نمیدونستم

ولی از رفتن از نبودن هر کدومشون دلم میگیره...

یه آدمایی مثه یلدایی و همین گل و الهام به طور مخصوص!

اینا همه خصوصیات اخلاقیِ یه آدم روانیِ!!!!

 

+عنوان پست متن یکی از پست های حوالی فروردین 91 باید باشه...

 

 

یاعلی

 

نوشته شده در چهارشنبه سی ام مهر 1393ساعت 20:36 بقلم سـ ـارا سـ ـادات|

و من...

و من ـی که اینروزها  حوصلهـ وبم را ندارم

و حتا حوصله خودم را

و حتا تر حوصله زندگی را!

نه حالم بدِ نه ناراحتَ م!

فقط خسته َمُ بی حوصله...

این بی حوصله گــی اـی که گاهی حتا مرا به مرز گریه می‌کشاند

این بی حوصله گیِ بی دلیل ِ با دلیل موجهِ نا موجهِ دوست ناداشتنیِ ... ِ ... ِ ... ِ!

این حس آشوب دل و روح که نمیدانم از کجا شروع میشود

ولی به یک آن و کمتر از آن همه وجودم را میگیرد و

مثلِ بادـی که در یک چشم بهم زدن تبدیل به طوفان‌ـی مهیب ُ پر سرِ صدا میشود و

فقط با خود می‌بَرد ُ میبَرد ُ میبرد...

می‌برد به ناکجاآباد...

مثل وان پر از آبی که به گردآبی حوالی یک گوشهَ ش خالی میشود...

و میرود به نا کجاآباد...

 

یک جایی توی روحم به گمانم سوراخی درست شده

جایی دور از دید

جایی در نقطۀ کور ِ صفر تر از صفر

که دارد روحم را به درون خودش می‌میکد...

و من حتا بی‌خبر تر از بی خبر از وجودش َم!

یک سوراخ ریز شاید هم خیلی خیلی بزرگ به اندازه کل خاطراتم...

که دارد میدزد ُ میبَرد به ناکجا آباد...

 

+...

 

یاعلی

 

نوشته شده در چهارشنبه سی ام مهر 1393ساعت 18:34 بقلم سـ ـارا سـ ـادات|

هر روزی که از پاییزِ امسال میگذره

بیشتر مطمئن میشم که چقدر از پاییز بدم میاد!

بلاتکلیف ترین فصل!

 

+تازه فهمیدم با کسی که یه عمری فک میکردم خیلی شبیه همیم چقد اختلاف نظر داریم!

و این روزها نمادهای اختلاف بیشتر داره خود نمایی میکنه!

 

++ قبلنا همیشه یه حرفی برای گفتن داشتم الان چیزی نیست جز سکوت!

 

یاعلی

نوشته شده در چهارشنبه سی ام مهر 1393ساعت 12:35 بقلم سـ ـارا سـ ـادات|



      SaraSadat